Groot dromen: wanneer je al in de toekomst woont
“Wat als je niet meteen een heel platform bouwt, maar eerst vijf mensen interviewt?” Hij zat tegenover me met zijn armen nog wijd, alsof hij de grootte van zijn plan nog even in de lucht vasthield. Het moest een methode worden. Een platform. Een boek, lezingen, een opleiding, een keurmerk. Een beweging die de wereld van...
I did it my way: Waarom bescheidenheid soms de creativiteit doodt
Vanavond woonde ik een lezing bij met muziek over Bach – een avond die zou gaan over de ontmoeting tussen sterfelijkheid en creativiteit. Alleen al die combinatie prikkelde iets diep in mij. De priester die de avond opende, beloofde ons een verhaal over verdriet en creativiteit. En op dat moment voelde ik iets in mij wakker...
Aanwezigheid: Gewoon Er Zijn
Dit is iets wat ik ongelooflijk moeilijk vind: bij iemand zijn die het zwaar heeft, zonder iets te kunnen doen. Het maakt me machteloos. De ander lijdt, ik wil helpen. En tegelijk voel ik me nutteloos, alsof ik in de weg loop. Toch heb ik gemerkt dat juist dit, er gewoon zijn, vaak de meest helende...
AI of authentiek: wat lezen we liever?
Hebben we écht liever authentieke teksten of bezwijken we tóch voor AI als het erop aankomt? – Ik test het voor je uit. Mijn ervaring als blogschrijver In de vier weken dat mijn website online staat, heb ik tientallen artikelen gepubliceerd: van helemaal zelf geschreven, tot licht gedirigeerd tot bijna volledig gegenereerd door AI. Hoewel ik...
Van ‘Weten’ naar ‘Zijn’: Mijn hoogbegaafdheid omarmen op mijn 40e.
Eindelijk durven zijn wie ik ben. “Je bent hoogbegaafd.” Die zin hoorde ik al toen ik kind was, na wat tests. Maar ik geloofde het niet. Ik was gewoon, net als de rest. Dus ik wuifde het weg. Jarenlang. Het plaatje paste niet bij wat ik in de spiegel zag, of beter gezegd: ik keek alleen...
De taal van mijn lichaam
Mijn haar is een stille herinnering aan mijn oorsprong. Bruin, geboren uit het blonde van mijn moeder en het zwarte van mijn vader. Het groeit niet overal even vol – een eigenschap die ik deel met mijn tante en nicht. Maar de dikte is teruggekomen, alsof het adem haalt na een lange tijd van stress. Nu...
Dansende staarten
Lichtvoetig komen ze voorbijhonden met dansende staarten,hun mensen glimlachend in beweging. Er hangt iets vrolijks in de lucht,een speelsheid die aanstekelijk voelt,alsof het park zelf even meedoet. In een flits ben ik daar ook –niet als toeschouwer, maar als hond, huppelend naast een liefdevol baasje.Ik voel de aandacht,de vaste ritmes van de wandeling,de kleine beloningen die voelen...
De Creatieve Kern van Wetenschap
Waarom de wetenschapper ook een kunstenaar is Mijn psychologie-diploma draagt de titel Master of Science. Toch ervaar ik mijn vak meer als een kunst dan als een wetenschap. Natuurlijk behandel ik data op een wetenschappelijke manier — je kunt niet overal creatief mee omgaan. Statistische analyses, betrouwbaarheidstoetsen, methodologische zorgvuldigheid — die horen erbij. Maar het proces...
De schoonheid van overprikkelbaarheid
Even stilstaan bij prikkels door Nicole Geene Vanochtend liep ik door het park. De lucht was fris en helder, de zon prikte door de bomen en het gras glinsterde van de dauw. Terwijl ik daar liep, voelde ik de textuur van de lucht op mijn huid — koel, bijna levend. Ik hoorde de verschillende lagen in...
De kunst van het conceptueel denken
Wat het betekent om conceptueel denker te zijn Door Nicole Geene Soms lijkt mijn hoofd meer op een sterrenstelsel dan op een denkmachine. Ideeën bewegen er niet in rechte lijnen, maar als banen die elkaar kruisen, aantrekken, afstoten en samen weer iets nieuws vormen. Voor mij is dat de kern van conceptueel denken: niet redeneren in...
Het onbegrepen ‘in je hoofd zitten’
Het onbegrepen ‘in je hoofd zitten’ Hoor jij regelmatig dat je te veel ‘in je hoofd zit’ terwijl je juist wel meeleeft met de ander? Misschien heb je tijdens het luisteren een sterke hyperfocus, waardoor je zo opgaat in het gesprek dat je jezelf even helemaal vergeet. Dit is een veelvoorkomend misverstand dat we graag willen...